Historia szkoły

 

 

„HISTORIA TO TYLKO LEGENDA, CO DO KTÓREJ WSZYSCY SIĘ POGODZILI.”

 

10.09.1945r.

Założenie Szkoły Podstawowej w Płoskach przez Józefę Minasowicz. Do szkoły uczęszczają dzieci kl. I-V a starsze dojeżdżają do Wąsosza. Przez siedem lat odbywa się nauka w budynku znajdującym się we wsi Płoski.

1952r.

Przeniesienie szkoły do wyremontowanego pałacyku magnackiego w Kobylnikach.

1967r.

Szkoła o siedmiu nauczycielach z najwyższą kl. VIII. Remont Kapitalny budynku. Założenie centralnego ogrzewania. Remont zmienił całkowicie wygląd szkoły. Przez 12 miesięcy zajęcia odbywały się w wiejskie świetlicy i w prywatnych domach.

1974/75r.

Szkoła ośmioklasowa zbiorcza z dwoma punktami filialnymi w Drozdowicach M. i w Lubielu.

1988r.

Punkt filialny w Drozdowicach M. przekształcono w samodzielną szkołę o obniżonym stopniu organizacyjnym kl. I-III i Oddział Przedszkolny kl. IV przeniesiono do Szkoły Podstawowej w Płoskach. Po czterech latach ponownie szkoła w Drozdowicach była punktem filialnym.

1997r.

Remont kapitalny budynku. Założenie gazowego ogrzewania. Dobudowa nowego skrzydła. Likwidacja punktów filialnych w Lubielu i w Drozdowicach. Powstaje Zbiorcza Szkoła Podstawowa w Płoskach.

2002/2003 r.

 

5 czerwca 2003 roku odbyła się uroczystość nadania imienia szkole. Odbyło się to dzięki zaangażowaniu całej społeczności szkolnej: grona pedagogicznego, pracowników administracji i obsługi, rodziców i uczniów. Ten dzień przeszedł do historii i pokazał nam wszystkim, że wspólne marzenia i działania mogą się spełnić, gdy głęboko wierzymy i potrafimy razem współpracować.

O Patronie

 

 

   Znakomita pisarka i twórczyni niezapomnianych postaci Plastusia i Rogasia. Urodziła się 11 września 1894 roku we wsi Słup koło Żychlina. Dzieciństwo spędziła w rodzinnej miejscowości, a po śmierci matki wraz z opiekunami przeniosła się do Dąbrowej Góry. Startuje tam w życie jako nauczycielka, prowadząca nauczanie dzieci chłopskich. Lata I wojny światowej spędziła na Podlasiu pracując w szkole. Uczyła biedne, wiejskie dzieci, które nie miały pieniędzy na podręczniki, opowiadała im na lekcjach wymyślone przez siebie historyjki, które zostały opublikowane na łamach „Płomyczka” w 1919r. W tym samym roku przeprowadziła się do Warszawy i podjęła pracę w bibliotece Ministerstwa Rolnictwa. Zorganizowała wtedy teatr kukiełkowy „Baj”, a repertuar stanowiły jej teksty np.: „O Kasi co gąski zgubiła”, „Cztery mile za piec”. Prawdziwym ewenementem w tej dziedzinie twórczości był zapoczątkowany przez pisarkę „Teatrzyk Węzełków i Supełków”. W 1930r. ukazała się drukiem pierwsza jej książka - „Plastusiowy Pamiętnik”, niezwykle popularna do dziś. Ogromnym powodzeniem cieszą się również książki jak: „Kajtkowe przygody”, „Dzieci z Leszczynowej Górki”, „Rogaś z Doliny Roztoki”, „Kukuryku na ręczniku”. Przyroda stanowiła dla pisarki cenne źródło informacji. Spod jej pióra wyszedł piękny cykl o środowisku pt. „Razem ze słonkiem” w sześciu tomach. Pisała również sztuki ludowe, jedna z nich - „Wyzwoliny wilka” ukazuje zwyczaje chłopskie. Za swoją twórczą działalność została wyróżniona wysokimi odznakami państwowymi, w tym najważniejszym dla niej - „Orderem uśmiechu”. Zmarła w lutym 1982r. pozostawiając po sobie 50 wydanych książek przetłumaczonych na wiele języków. W ostatnich latach przed śmiercią korespondowała z Miejską Biblioteką publiczną w Żychlinie.

Podkategorie